舟而復始

เขาจากเธอไปสองครั้ง...
ครั้งแรก แปดเดือนสิบสามวัน ครั้งที่สอง สามปี...โดยไม่มีแม้แต่คำพูด

“ขอโทษ..ขอโทษ รอฉันนะ เธอรอฉันได้มั้ย” จ้าวฟั่นโจวได้แต่พูดประโยคนี้ซ้ำไปมา โจวเสี่ยวส่ายหน้าพร้อมกับยิ้ม “ตั๋วเรือเก่าอย่างฉันไม่อยากขึ้นเรือแตกอย่างนายอีกแล้ว”

แต่บางครั้งเมื่อความรักมาอยู่ตรงหน้าก็ต้องลดความหยิ่งในศักดิ์ศรีของตัวเองลงมาบ้าง

“ฉันจะรักเธอ ทะนุถนอมเธอ ไม่จากเธอไปไหนอีกแล้ว”
“ฉันไม่เชื่อนาย”
“ไม่เป็นไร ฉันรอให้เธอเชื่อได้”
“ฉันไม่มีวันเชื่อนายตลอดไป”
“ไม่เป็นไร ฉันรอเธอได้ตลอดไป”
“นายรอฉันไม่ได้หรอก เพราะฉันจะไปหาคนอื่น”
“ไม่เป็นไร เพราะฉันจะไม่ไปหาคนอื่น”
“ฉันเกลียดนาย”
“ฉันชอบเธอ”

เรือของเธอ...หวนกลับมา ล่องออกสู่บทเริ่มต้นอันแสนหวานของทั้งคู่อีกครั้ง